Ota Ward Kültür Sanat Bilgilendirme Belgesi "ART bee HIVE" cilt 26 + arı!

2026 Ocak 4 tarihinde yayınlandı

Cilt 26 Bahar Sayısı

Ota Ward Kültür Sanat Bilgilendirme Belgesi "ART bee HIVE", Ota Ward Kültürel Tanıtım Derneği tarafından 2019 sonbaharından itibaren yeni yayınlanan, yerel kültür ve sanatla ilgili bilgileri içeren üç ayda bir yayınlanan bir bilgilendirme belgesidir.
"ARI KOVANI", arı kovanı anlamına gelir. Kamuoyu aracılığıyla işe alınan yerel muhabirlerden oluşan bir grup olan "Honeybee Squad" ile birlikte, sanatsal bilgiler toplayıp size ulaştıracağız!
"+ Arı!" Da, kağıt üzerinde tanıtılamayan bilgileri yayınlayacağız.

Sanatçı Kişiler: Manga Sanatçısı Masakazu Ishiguro + bee!

Sanatçı Kişiler: Urara Matsubayashi, Oyuncu, Yapımcı ve Yönetmen + bee!

Gelecekte dikkat OLAY + arı!

İşte bu, var olan Tokyo'nun ta kendisi. Bunu tıpkı bir mangada olduğu gibi çizeceğim.
"Manga sanatçısı Masakazu Ishiguro"

Bay Ishiguro, Tokyu Tamagawa Hattı üzerindeki Shimomaruko İstasyonu önünde duruyor.

Shimomaruko'dan esinlenerek tasarlanmış Maruko alışveriş caddesinde geçen hikaye, Arashiyama adında bir lise öğrencisinin hayatını konu alıyor.歩鳥Hotori"Sore demo Machi wa Mawatteiru" (Böylece Bile Kasaba Dönmeye Devam Ediyor), bir kasabada yaşanan günlük olayları konu alan bir mangadır. 2005'ten 2016'ya kadar uzun bir süre boyunca yayınlanmış ve 2010 yılında TV animesine uyarlanmıştır. Hala popülerliğini koruyan ve yeni hayranlar kazanmaya devam eden bir eserdir. Yazarı Masakazu Ishiguro ile röportaj yaptık.

"Sore demo Machi wa Mawatteiru" (Young King Comics) - 16 cildin tamamı

Burası gerçekten de insanların yaşadığı bir kasaba gibi hissettiriyor.

"Sore demo Machi wa Mawatteiru" (Kasaba Yine de Dönmeye Devam Ediyor) şarkısının ilham kaynağının Shimomaruko olduğunu duydum.

"2003 yılında Tokyo'ya taşındım ve 2005 yılına kadar orada yaşadım. Her zaman bir kasabada geçen, günlük yaşamdan kesitler sunan bir manga yaratmak istemiştim, ancak orada bir süre yaşadıktan sonra Shimomaruko'nun unsurlarını dahil etmeye karar verdim. İyi anlamda bir kültür şoku yaşadım. Kırsal kesimden geliyorum, bu yüzden Tokyo hakkında çok iyi bir imajım yoktu. Tokyo hakkındaki imajım beton bir orman, suç, dolandırıcılık ve işsizlikti... (gülüyor). Uzun bir aradan sonra bugün tekrar Shimomaruko'da dolaşırken, ne kadar zarif, sakin ve sessiz bir kasaba olduğunu fark ettim. Tokyo hakkındaki algım tamamen değişti. 'Böyle bir Tokyo da varmış' diye düşündüm. Bunu mangamda tasvir etmeye karar verdim."」

Shimomaruko'nun çekiciliği nedir?

"Biraz soyut ama gerçekten de insanların yaşadığı bir kasaba gibi geliyor bana. Şu anda çeşitli nedenlerden dolayı tanınmış bir şehir merkezinde yaşıyorum ama açıkçası burası insanların yaşadığı bir yer değil. Kaotik ve her şey turistler için. Köpeğimi gezdirmek istesem bile, nehir kıyısına ulaşmak için turist kalabalığının arasından geçmek zorundayım. Bunun aksine, Shimomaruko'nun insanların yaşadığı bir kasaba olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden manga karakterlerini doğrudan Shimomaruko'ya yerleştirmek bana doğal geldi."」

Shimomaruko Alışveriş Caddesi'nde (Shimomaruko Shoei-kai)

İletişimi tasvir etmek istedim. Çünkü Shimomaruko kasabasında iletişim vardı.

Lütfen "Ve Yine de Kasaba Dönmeye Devam Ediyor" adlı eserin teması hakkında konuşun.

"İletişimi tasvir etmek istedim. Bunu hissetmemin sebebi, Shimomaruko kasabasında bir iletişim olmasıydı. O zamanlar bir manavın ikinci katında yaşıyordum. Sahibinin gün boyu müşterilere seslendiğini duyabiliyordum. 'Kochi'den çamur bulaşmış havuçlarımız var, işte bu...'GogotsukeOmiotlarSürekli "Bunu yapmalısın" gibi konuşmalar yapıyorlardı. Ben de o dükkanın üstünde mangamı çiziyordum. İnsanlar sürekli birbirleriyle konuşuyorlardı ve bu benim Tokyo imajımdan farklıydı, ki bence bu hoştu. Temalardan biri, Tokyo'da insanların iletişim kurma biçimi olacak ki bu, benim gibi taşralıların Tokyo hakkında düşündüklerinden muhtemelen tamamen farklı.

Eserlerinizde yer alan çeşitli mekanlar, o dönemde günlük hayatınızda aşina olduğunuz yerler miydi? Örneğin, "Seaside" adlı hizmetçi kafesinin modeli olan (şimdi kapalı) "Alps"e sık sık gider miydiniz?

"Oraya çok sık gitmezdim ama ara sıra yemek yemeye giderdim ve orayı hikayemin mekanı olarak kullanmayı düşünürdüm. Tabii ki mangada çizdiğim gibi bir hizmetçi kıyafeti giymiyordum (gülüyor), ama sanırım yaşlı bir kadın ve oğlu tarafından işletilen bir dükkandı. Tipik bir mahalle kahve dükkanı gibiydi. Orada her zaman müşteriler olduğunu hatırlıyorum. Manav orada yaşıyordu, bu yüzden onunla konuşurdum ve her gün oradan alışveriş yapardım."」

Aslında komşu bir kasabada bulunmasına rağmen, Nitta Tapınağı da hikayede yer alıyor.

"Benim için bir tapınak, tek kelimeyle, mochi yapılan bir yer (gülüyor). Yeni yılda, mahalle sakinleri mochi yapmak için tapınakta toplanıyor ve biz de yiyoruz. Mochi yapımına gitmeyi gerçekten çok sevdim, ayrıca yaz festivallerini de çok sevdim. Tokyo'da bile, tıpkı kırsaldaki memleketimde olduğu gibi, tapınaklardaki etkinlikler aracılığıyla bir topluluk ve etkileşim duygusu olduğunu öğrendim."」

Bu eser neredeyse kendi hayatımın bir yansıması.

"Ve Yine de Kasaba Hayatına Devam Ediyor" sizin için ne ifade ediyor, Bay Ishiguro?

"Karakterler aracılığıyla, lise yıllarımda arkadaşlarımla yaptığım sohbetleri ve birlikte yaptığımız şeyleri tasvir ettim. Ana karakter Hotori'nin öğle yemeği kutusu olarak, annemin her gün benim için hazırladığı bento kutularının hatırlayabildiğim tüm detaylarını ekledim. Bu, neredeyse kendi hayatımın bir yansıması."」

"Ve Yine de Kasaba Dönmeye Devam Ediyor" yeni okuyucuları kendine çekmeye devam ediyor. Seri sona erdikten 10 yıl sonra bile yeniden basılmaya devam ediyor. Kim veya ne zaman okursa okusun, herkesin kendisiyle özdeşleştirebileceği bir hikaye. İletişimin ve benzeri şeylerin önemini öğreten evrensel bir eser.

"Evet, evrensel bir şey, değil mi? Tam da bunu söylemek istiyordum (gülüyor)."」

Profesör, Shimomaruko kasabası sizin için özel bir yer mi?

"Burası çok özel bir yer. Tokyo içinde bir nevi memleketim gibi. Bugün, aslında bir aile evim olmamasına rağmen, sanki eve ziyarete gelmişim gibi hissediyorum (gülüyor)."」

Manga çizimlerimde okuyucuların kendi düşüncelerini tek bir noktada toplayabilmelerini her zaman sağlıyorum.

Lütfen eserlerinizi yaratırken en çok neye değer verdiğinizi bize anlatın.

"'Sore Machi (Sore demo Machi wa Mawatteiru)' örneğinde, okuyucunun kendisini hikayenin içinde hissetmesini sağlıyorum. Sahil kenarındaki kafe sahnesinde, ne kadar müşteri olursa olsun, her zaman bir boş sandalye vardır. O sandalye okuyucu içindir. Her zaman o sandalyeden görünen manzarayı gösteren bir panel ekliyorum. Her zaman okuyucunun kendisini manganın içinde bir yerdeymiş gibi hissetmesini sağlayacak şekilde çiziyorum."」

Sayın Ishiguro, daha önce kutsal bir yeri ziyaret etme deneyiminiz oldu mu?

"Soseki'nin 'Sanshiro'suna bayılıyorum ve Tokyo Üniversitesi'ne bir ziyaret gerçekleştirdim. Kahramanla tesadüfen karşılaşmış gibi yapmadan önce Sanshiro'nun zaman geçirmek için etrafında dolaştığı göleti, yani Sanshiro Göleti'ni görmeye gittim. Ayrıca Osamu Dazai'nin bir süre yaşadığı ve yazdığı Atami'deki Kiunkaku'yu da ziyaret ettim."」

Çocukluğumdan beri manga sanatçılarının her türlü türde çizim yaptığını düşünmüşümdür.

Lütfen bize gelecek planlarınızdan bahsedin.

"Planladığım birçok şey var. 'Sore Machi'ye benzer bir şey çizmek istiyorum, ama aynı zamanda 'Sore Machi' ve 'Tengoku Daimakyo*'dan farklı bir şey de düşünüyorum. Tabii ki, 'Tengoku Daimakyo' bittikten sonra nasıl hissedeceğime bağlı."

"Sore Machi"yi ve ilk dönem öykü derlemelerinizden bazılarını okuduktan sonra, çok çeşitli türleri ele aldığınız izlenimine kapıldım.

"Sanırım bunun sebebi Fujiko Fujio'nun etkisi. Fujio'nun eserlerinde farklı türlerin bir karışımı var, değil mi? Çocukluğumdan beri manga sanatçılarının çeşitli türlerde şeyler çizmesi gerektiğini düşünüyordum, bu yüzden tek bir stile bağlı kalamadığımı düşünüyorum. Bu aynı zamanda her ay fikir bulmakta zorlandığım anlamına da geliyor (gülüyor). Çok çaresizdim. Tek bölümlük hikayeler zor. Her seferinde bir hikaye ve bir espri bulmanız gerekiyor ve size hiç izin vermiyorlar. Bir hikaye biriktirerek ara vermeye çalıştım ama sonra aynı anda iki tane yayınladılar (gülüyor)."

Son olarak, okurlarımıza iletmek istediğiniz bir mesajınız var mı?

"Çeşitli yerlerde yaşamış biri olarak, Shimomaruko'nun Tokyo'nun tamamıyla kıyaslandığında bile gerçekten harika bir yer olduğunu düşünüyorum. Uzun bir aradan sonra bugün tekrar kasabayı gezdim ve burada tekrar yaşamak isteyeceğimi düşündüm. Yani kendinize güvenin (gülüyor). Bence gerçekten dengeli bir kasaba.".」

* Kiunkaku: 1919 yılında iş adamı Shinya Uchida tarafından villa olarak inşa edilmiştir. Iwasaki Villası ve Sumitomo Villası ile birlikte "Atami'nin Üç Büyük Villası"ndan biri olarak kabul edilir. 1947 yılında "Kiunkaku" adıyla bir ryokan (Japon hanı) olarak açılmıştır. Japon tarzı binanın ikinci katındaki tatami odası.大鳳TaihoBu oda, ünlü yazar Osamu Dazai'nin kaldığı oda olarak ünlüdür. 1948'de Kiunkaku Ek Binası'na (1988'de yıkıldı) kapanarak "Artık İnsan Değilim" adlı romanını yazmıştır.
*Cennetin Yanılsaması: 2018'den beri devam eden bir seri. Kıyamet sonrası Japonya'da yaşayan kız ve erkek çocukların etrafındaki gizemleri konu alan bir bilim kurgu mangası. 2023'te TV animesine uyarlanmıştır.

profil

Ota Ward Shimomaruko Çocuk Parkı'nda

1977'de Fukui Eyaleti'nde doğdu. 2000 yılında "Hero" ile çıkış yaptı ve bu eser, Afternoon Shiki Ödülü Sonbahar Ödülü'nü kazandı. Mayıs 2005 sayısından Aralık 2016 sayısına kadar "Sore demo Machi wa Mawatteiru" adlı eseri "Young King Ours" (Shonen Gahosha) dergisinde yayımlandı. 2010 yılında TBS ve diğer kanallarda yayınlanan bir anime dizisine uyarlandı. Diğer çalışmaları arasında "Nemuru Baka" (2006-2008) ve "Tengoku Daimakyo" (2018-) yer almaktadır.

Film aynı zamanda şehirlerin ve insanlarının kayıtlarını korumak için de bir araçtır.
"Oyuncu, yapımcı ve yönetmen Urara Matsubayashi"

Bourbon Road'da, baş karakter Machiko (Matsubayashi tarafından canlandırılıyor), küçük erkek kardeşinin kız arkadaşı Setsuko (bir hayalet mi?) ile yollarını ayırıyor.
Saç ve Makyaj: Tomomi Takada, Stilist: Yuta Nebashi

Kamata'da geçen "Kamata Prelude" filmi, modern zamanlarda yaşayan kadınların aile, iş, evlilik ve taciz gibi çeşitli sorunlarını, bir aktrisin etrafında dönerek gerçekçi bir şekilde tasvir ediyor. 2020 yılında 15. Osaka Asya Film Festivali'nin kapanış filmi olarak gösterilen film, büyük beğeni topladı. Urara Matsubayashi filmin başrolünü oynadı ve yapımcılığını da üstlendi.

 DVD "Kamata Prelude" (Amazing DC)

Gerçekten yapmak veya ifade etmek istediğiniz bir şey varsa, onu kendiniz yaratın.

Bir oyuncu olarak sizi film yapmaya iten ilham kaynağı neydi?

"İlkokuldan beri hep filmleri genel olarak izlemek, daha doğrusu filmlerde oynamaktansa film yapmak istedim, bu yüzden film yönetmeni olmak istedim. Ancak başlangıçta oyuncu olarak başlayacağımı düşünmüştüm. Liseden mezun olduktan sonra bir ajansa katıldım ve bir dizi seçmeye girdim, bazen kabul edildim, bazen de başarısız oldum (gülüyor)."2017 yılında, başrolünü oynadığım "Aç Aslan"* filmiyle hem yurt içinde hem de yurt dışında Tokyo Uluslararası Film Festivali ve Rotterdam Uluslararası Film Festivali gibi film festivallerine katılma fırsatım oldu. Bir film festivaline ilk kez katılıyordum ve birçok yönetmen ve yapımcıyla tanışıp film yapımına dair farklı yaklaşımlar öğrendim. Bir oyuncu olarak sadece beklemek yerine, gerçekten yapmak veya ifade etmek istediğim bir şey varsa, bunu kendim yaratmam gerektiğini fark ettim. Kendi paramı toplamam, çeşitli insanlarla iletişime geçmem ve kendi filmimi yapmayı denemem için bana ilham veren film festivalleri oldu."

Film festivallerinde yönetmenler ve yapımcılarla iletişim kurmak için birçok fırsat var mı?

"Doğru. Elbette oyuncular önemli, ama sonuçta bir film büyük ölçüde yönetmene ve yapımcıya ait. Filmleri yapan insanlarla etkileşim kurarak filmlerin nasıl yapıldığını öğrendim ve dünyayla bağlantı kuran filmler yapma arzusu geliştirdim."

"Kamata Prelüdü / Kamata Ağıtı"ndan bir sahne.

Filmde Kamata kasabasını da göstermek istedim.

İlk eseriniz için Kamata'yı mekan olarak seçmenizin nedenini bize anlatabilir misiniz?

"Eh, sonuçta burası benim memleketim (gülüyor). 'Peki, kendime ne yapmalıyım?' diye düşündüğümde, memleketim Kamata'da geçmesine karar verdim. Kamata çocukluğumdan beri bana yakın bir yer ve her şeyden önce ilginç bir kasaba olduğunu düşündüm. Ayrıca Kinji Fukasaku'nun 'Kamata Marşı'nı* da çok sevmiştim ve tesadüfen 'Kamata Prelüdü'nü çektiğim zaman Shochiku Kinema Kamata Stüdyosu'nun 100. yıldönümüydü. Fikir, Kamata'da Machiko adında başarısız bir aktrisle çeşitli insanların karşılaşmalarından ilginç bir hikayenin doğmasıydı. Ve birlikte çalışmak istediğim yönetmenlerle yapmak istediğim için, bir antoloji yaptım."Aslında yönetmen Kinji Fukasaku'nun "Kamata Yürüyüşü" filmi Kamata film stüdyosu hakkında, ama Kamata kasabasında hiç çekilmedi (gülüyor). Bu anlamda ben de filmde Kamata kasabasından ayrılmak istedim.粋いきBen her zaman buranın çok şirin bir kasaba olduğunu düşünmüşümdür, bu yüzden filmde yer almasına sevindim.」

Kamataen'deki "Mutluluk Dönme Dolabı"nın önünde.
Saç ve Makyaj: Tomomi Takada, Stilist: Yuta Nebashi

Bu şehrin görsel olarak büyüleyici olduğunu ve kolayca bir filme dönüştürülebileceğini yeniden keşfettim.

Lütfen Kamata'nın güzelliklerinden ve varsa anılarınızdan bahsedin.

"Çocukken babam beni sık sık 'Kamataen'deki dönme dolaba götürürdü. Kamata'da alışveriş yapardık ve her türlü şeyi yapardık. Öte yandan, memleketim olduğu için tam olarak bilmediğim şeyler de var. Dürüst olmak gerekirse, ortaokul ve lise yıllarımda Kamata'dan biraz uzaklaştım, ancak bu filmi yapmak memleketim Kamata'nın cazibesini yeniden keşfetmeme olanak sağladı."İtiraf etmeliyim ki Kamata Onsen'i bilmiyordum. Senaryo için mekan araştırması sürecine "senaryo oluşturma" diyoruz ve bu süreçte yönetmenlerin her biriyle Bourbon Road ve Sunrise alışveriş caddesinde dolaştım. Sanki varlığından haberdar olmadığım yerleri keşfediyordum, mesela "Aa, burada bir ramen dükkanı var!" gibi. Her şeyden öte, harika bir film için ne kadar görsel olarak büyüleyici bir kasaba olduğunu yeniden keşfettim.」

Ne yapmak istediğimi ifade etmenin önemini yeniden fark ettim.

Bir şey üretmek gerçekten nasıl bir deneyimdi?

"İnanılmaz derecede zordu, sadece insanları bir araya getirmek zorunda kaldığım için değil, aynı zamanda kararlar almak ve hatta fon toplamak zorunda kaldığım için de. Dört yönetmen vardı ve film oldukça dağınık bir yapıya sahipti, bu yüzden her türlü büyük karmaşa yaşandı, gerçek bir Kamata karmaşası. Bahsedemeyeceğim birçok şey var (gülüyor). Her yönetmenin doğal olarak kendine özgü bir vizyonu var ve hepsi sanatçı, bu yüzden zor. Yapımcı, filmi sonuna kadar götürmek zorunda olan bir konumda. Ben de oyuncu olarak yer aldım, ancak dört kısa filmi tek bir filmde birleştirmek, renk düzenlemesini* yapmak ve sesi senkronize etmek vb. işleri yapmak zorunda kaldım. Sonunda, bir nevi genel yönetmen oldum (gülüyor)."

Yapımcıların, proje bittikten sonra bile zorlu bir işi vardır.

"Film bittiğinde iş bitmiş olmuyor; onu film festivallerine götürmeniz ve sinemalarda gösterime sokmanız gerekiyor. Tanıtım için de aynı şey geçerli. Filmin sinemalarda gösterime girmesi COVID-19 pandemisi sırasında olduğu için şanslıydık, ama gerçekten zordu. Film yapımı çok zaman alıyor ve hem yapım öncesinde hem de sonrasında birçok insanın iş birliği olmadan yapılamayacak bir şey. Oyunculuktan farklı bir başarı hissi veriyor. Bu sektöre filmleri sevdiğim için girdim ve ne yapmak istediğimi ifade etmenin önemini yeniden fark ettim. Yapımcı olduğum için mutluyum."

Tatsuya Yamasaki

Şimdi düşünüyorum da, "Aa, Kamata iyiymiş!" (gülüyor).

Çekim yerlerini kendiniz mi seçtiniz?

"Yönetmenle birlikte Kamata sokaklarında dolaştım, mekanları araştırdım ve bu fikirleri senaryoya dahil ettim. Onlara, Kamata kasabasını ve Machiko adındaki bir kadını ana tema olarak kullanarak hikayeyi birbirine bağlamak istediğimi söyledim. Her yönetmen için bir tema belirledim ve onlara bir meydan okuma sundum.""Kamata Prelude" filminin çekimleri sayesinde Kamata şehrini gençliğimdekinden farklı bir perspektiften görme fırsatı buldum. Öğrenciyken Shibuya ve Shinjuku'da takılırdım ama şimdi "Ah, Kamata da yeterince iyi" diyorum (gülüyor). Hatta iş toplantılarımı bile Kamata'da yapıyorum. Sonuç olarak, kendimi en rahat hissettiğim yer Kamata.

Son olarak lütfen okuyucularımıza bir mesaj verin.

"Filmler aynı zamanda kasabaların ve insanların kayıtlarını korumak için de bir araçtır. Bu anlamda paha biçilmezdirler. 'Kamata Prelude' çeşitli unsurlarla dolu bir film, bu yüzden memleketim Ota Mahallesi halkının bunu görmesini gerçekten çok isterim. Film, yayın platformları ve DVD üzerinden izlenebilir, ancak fırsat doğarsa bir sinema salonunda da gösterime sokmak isterim. Oyuncu, yapımcı ve yönetmen olarak film yapmaya devam etmeyi umuyorum*."

* "Aç Aslan": Takaomi Ogata'nın yönettiği, 2017'de gösterime giren bir film.
* "Kamata March": Kinji Fukasaku tarafından yönetilen ve 1982'de gösterime giren bir film.
*Renk düzenleme: Kaynak materyalin renk tonlarını birleştirmek ve videoyu daha çekici hale getirmek için renklerin parlaklığını, doygunluğunu ve tonunu ayarlama işlemidir.
*Bay Matsubayashi, 2024'te vizyona girecek olan "Blue Imagine" filminde yer alacak.麗UraraYönetmen olarak ilk yönetmenlik deneyimini yaşadı.

profil

Bourbon Yolu üzerinde
Saç ve Makyaj: Tomomi Takada, Stilist: Yuta Nebashi

1993 yılında Ota Bölgesi'nde doğdu. Takaomi Ogata'nın "Aç Aslan" (2017) filminde rol aldı. Yoko Yamanaka'nın "21. Yüzyılın Kızları" (2019) filminde yer aldı. "Kamata Prelude" (2020) filminde başrol oynadı ve yapımcılığını üstlendi. "Mavi Hayal" (2024) ile yönetmenlik kariyerine başladı. Şu anda Saitama Eyaleti, Satte Şehrinde geçen bir uzun metrajlı filmin yönetmenliğini ve senaryosunu yazmaya hazırlanıyor.

Instagram

Gelecekteki Öne Çıkan Etkinlikler +bee!

Gelecek dikkat ETKİNLİK TAKVİMİ Mart-Nisan 2026

Bu sayıda bahar sanat etkinlikleri ve sanat mekanlarından bir seçki yer alıyor. İster mahallenizde ister biraz daha uzakta bir şeyler arıyor olun, neden bu sanatla ilgili mekanlardan bazılarını keşfetmiyorsunuz?

En son bilgiler için lütfen her bir kişiyi kontrol edin.

Renseisha'nın Sergisi Cilt 6: Çiçeklerle Oynamak

Nagano'lu Naoto Ikegami ve Yumi Nishimura'nın üfleme cam eserlerinden oluşan bir sergi. Bu seferki tema "Çiçeklerle Oynamak". Bahar çiçekleri de sergide yer alacak ve Renseisha vazolarında düzenlemenin keyfini çıkarmanızı umuyoruz.

お 問 合 せ

Halkla İlişkiler ve Halkla İlişkiler Bölümü, Kültür ve Sanat Tanıtım Bölümü, Ota Ward Kültür Tanıtım Derneği